Word vriend!
News

Stella & Eva bij Hand in Hand

Het is al donker als onze taxi stopt voor de poorten van de PCC Hand in Hand Community. Plakkerig, vermoeid en hongerig zijn we na onze 12 uur durende reis. Dankbaar nemen we plaats achter een bord spaghetti geserveerd door onze alleraardigste hostess. Nog geen uur later liggen we tevreden in een schoon bed in een typisch Afrikaans rond hutje met puntdak.

Structuur

Ik word gewekt door kinderstemmen en stap enthousiast uit mijn bed: ik ben op bezoek bij Hand in Hand! Vanuit mijn douche in de openlucht zie ik verschillende kinderen met hun begeleiders over het terrein lopen. Het dagprogramma gaat van start! Tijdens een rondleiding over het terrein later deze dag vertelt Albert, directeur sinds 2009, ons dat een belangrijke succesfactor van dit project de structuur en de voorspelbaarheid is.

Net als in Nederland hebben de kinderen in Ghana nu zomervakantie. De kinderen die nog een thuis hebben zijn naar hun huis en daardoor is het rustig in het project. Rustig maar zeker niet uitgestorven. Voor de kinderen die nog in  het project zijn, loopt het zomerprogramma gewoon door.

De werkplaats

In de beschutte werkplaats  worden kralen geregen, maar er is ook een naaiatelier en een weefruimte waar onder toeziend oog van de coördinatoren tassen, tafelkleden en sjaals gemaakt worden. De jongeren zijn enthousiast in hun begroetingen. Sommigen zijn aan het eten, een ander wil je graag even aanraken of omhelzen en weer een ander wil dat je even naast hem komt zitten, zodat hij je kan laten zien wat hij aan het maken is. De sfeer in de werkplaats is gemoedelijk. Iedereen levert op zijn of haar eigen tempo een bijdrage in de vorm van een sieraad, sjaal of tas.

De stoelen

“Hier stonden gisteren de laatste 10 stoelen nog, net in de verf gezet door de schilder uit het dorp,” zegt Albert terwijl hij om zich heen kijkt. Wij kijken mee, opzoek naar de geadopteerde stoelen.

Het project Hand in Hand kan voor ongeveer 25% rondkomen van de opbrengsten van sieraden en toeristen die hier overnachten en eten. Voor de resterende 75% zijn ze afhankelijk van giften en donaties.

Stichting Waar Ontwikkeling Werkt heeft 30 donateurs gevonden die een stoel voor dit project hebben gekocht. De stoelen zijn gemaakt en geschilderd door de schilder en de timmerman uit het dorp. Het zijn intensief gebruikte items: om uit te rusten, om te eten of les in te krijgen. Stevigheid is noodzakelijk bij deze kinderen. Ze laten zich in een stoel vallen en hebben hun lichaam niet altijd onder controle. In het verleden werd er uit onmacht of woede soms zelfs met een stoel gegooid. Wij hebben de stoelen versleept om de namen erop te schilderen. Uit eigen ervaring kunnen wij dan ook zeggen dat deze nieuwe, robuuste stoelen zo zwaar zijn, dat je die niet zomaar van de grond krijgt!

We lopen verder over het terrein en komen één voor één alle 30 nieuwe stoelen tegen. Daar zijn ze dus! De stoelen zijn al in gebruik genomen!

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

0 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *